Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców.
Pracownikiem jest osoba zatrudniona na bazie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania albo spółdzielczej umowy o pracę.
Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, przynajmniej nie posiadała osobowości prawnej, a też osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników.
§ 1. Za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba albo organ zarządzający tą jednostką lub inna wyznaczona do tego osoba.
§ 2. Przepis § 1 używa się odpowiednio do pracodawcy będącego osobą fizyczną, jeśli nie dokonuje on indywidualnie czynności, o których mowa w tym przepisie.
Jeżeli już stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu stosuje się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami.
§ 1. Stosunek pracy między obywatelem polskim a polskim przedstawicielstwem, celem lub inną placówką za granicą podlega przepisom kodeksu.
§ 2. Kodeks pracy - Stosunek pracy między obywatelem polskim a przedstawicielstwem, celem lub inną placówką państwa obcego albo instytucji międzynarodowej, działającymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, podlega przepisom kodeksu, jeżeli umowy, układy albo porozumienia międzynarodowe nie stanowią całkiem inaczej.
Nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Takie działanie albo zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.
§ 1. Ilekroć w kodeksie pracy jest mowa o prawie że pracy, rozumie się przez to przepisy kodeksu pracy , a oprócz tego przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów grupowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień grupowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.
§ 2. Postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych , a ponadto regulaminów i statutów nie mogą być mniej opłacalne dla pracowników niż przepisy kodeksu pracy , a oprócz tego innych ustaw i aktów wykonawczych.
§ 3. Postanowienia regulaminów i statutów nie mogą być mniej opłacalne dla pracowników niż postanowienia układów grupowych pracy i porozumień zbiorowych.
§ 4. Postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów , a oprócz tego statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, nie obowiązują.
§ 1. Jeśli jest to uzasadnione sytuacją finansową pracodawcy, ma możliwość być ustalone porozumienie o zawieszeniu stosowania w całości albo w części przepisów prawa pracy, określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy; nie dotyczy to przepisów kodeksu pracy oraz dodatkowo przepisów innych ustaw i aktów wykonawczych.
§ 2. Porozumienie, o którym mowa w § 1, zawiera pracodawca i reprezentująca pracowników organizacja związkowa, a o ile pracodawca nie jest objęty działaniem takiej organizacji, porozumienie zawiera pracodawca i przedstawicielstwo pracowników wyłonione w trybie przyjętym u tego pracodawcy.
§ 3. Zawieszenie stosowania przepisów prawa pracy nie może trwać dłużej niż poprzez okres 3 lat. Przepis art. 24127 § 3 używa się adekwatnie.
§ 4. Pracodawca prezentuje porozumienie właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy.
§ pięć. Przepisy § 1-4 nie naruszają przepisów art. 24127.
|
|
