Kodeks pracy

Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców. Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania albo spółdzielczej umowy o pracę. Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, przynajmniej nie posiadała osobowości prawnej, a również osoba fizyczna, o ile zatrudniają one pracowników. § 1. Za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba albo organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba. § 2. Przepis § 1 stosuje się stosownie do pracodawcy będącego osobą fizyczną, jeżeli już nie dokonuje on indywidualnie czynności, o których mowa w tym przepisie. Jeśli stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu stosuje się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami. § 1. Stosunek pracy między obywatelem polskim a polskim przedstawicielstwem, zadaniem lub inną placówką za granicą podlega przepisom kodeksu. § 2. Kodeks pracy - Stosunek pracy między obywatelem polskim a przedstawicielstwem, misją albo inną placówką państwa obcego albo instytucji międzynarodowej, działającymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, podlega przepisom kodeksu, jeśli umowy, układy albo porozumienia międzynarodowe nie stanowią całkiem inaczej. Nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa albo zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. § 1. Ilekroć w kodeksie pracy jest mowa o prawie że pracy, rozumie się poprzez to przepisy kodeksu pracy , a ponadto przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a również postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. § 2. Postanowienia układów grupowych pracy i porozumień grupowych , a dodatkowo regulaminów i statutów nie mogą być mniej rentowne dla pracowników niż przepisy kodeksu pracy , a ponadto innych ustaw i aktów wykonawczych. § 3. Postanowienia regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż postanowienia układów grupowych pracy i porozumień zbiorowych. § 4. Postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień grupowych, regulaminów , a oprócz tego statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, nie obowiązują. § 1. Jeżeli jest to uzasadnione sytuacją finansową pracodawcy, może być zawarte porozumienie o zawieszeniu stosowania w całości lub w części przepisów prawa pracy, określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy; nie dotyczy to przepisów kodeksu pracy oraz dodatkowo przepisów innych ustaw i aktów wykonawczych. § 2. Porozumienie, o którym mowa w § 1, zawiera pracodawca i reprezentująca pracowników organizacja związkowa, a jeśli pracodawca nie jest objęty działaniem takiej organizacji, porozumienie zawiera pracodawca i przedstawicielstwo pracowników wyłonione w trybie przyjętym u tego pracodawcy. § 3. Zawieszenie stosowania przepisów prawa pracy nie ma możliwość trwać dłużej niż poprzez okres 3 lat. Przepis art. 24127 § 3 stosuje się stosownie. § 4. Pracodawca przekazuje porozumienie właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy. § 5. Przepisy § 1-4 nie naruszają przepisów art. 24127.