W publikacjach, których przedmiotem jest turystyka można znaleźć szereg różnorodnych definicji ruchu turystycznego. Z ich analizy wynika, że zapriorytetowe cechy tego zjawiska uznaje się przemieszczanie się ludzi w przestrzeni, społeczny charakter , a oprócz tego dążenie do zaspokajania przez jednostkę wymagań uważanych za turystyczne. Wielu autorów podkreśla również fakt dobrowolności opuszczenia miejsca stałego zamieszkania , a oprócz tegoniezarobkowanie w nowym, czasowym miejscu pobytu. W gronie funkcjonujących określeń ruchu turystycznego można wyróżnić kilka charakterystycznych stanowisk, polegających na utożsamianiu go z turystyką, sprowadzaniu go do problematyki popytu konsumpcyjnego, bądź akcentowaniu jedynie jednego z aspektów tego złożonego zjawiska.W prezentowanej tu pomysłu turystyki ruch turystyczny odgrywa szczególną rolę - został bowiem uznany za metodę spożycia wynikający z faktu, iż uczestniczący w nim użytkownicy są nosicielami specyficznego zestawu wymagań indywidualnych -potrzeb turystycznych. Zakładając, że metodę spożycia stanowi sposób postępowania konsumenta, pozwalającą mu zaspokojenie wymagań, pod pojęciem ruchu turystycznego rozumie się tu zjawiska społeczne wywołane dążeniem konsumentów do zaspokojenia potrzeb turystycznych w celu realizacji procedur czasu wolnego oprócz miejscem ich stałego zamieszkania.Tak zatem, turystyczny sposób spożycia - ruch turystyczny cechuje się tym, żeużytkownicy w celach zdrowotnych i (albo) poznawczych przemieszczają się z miejsca swego stałego pobytu do miejsca recepcji turystycznej w poszukiwaniu znajdujących się tam przedmiotów zaspokajających ich potrzeby. Pozyskane na obszarze turystycznym przedmioty wymagań turystycznych warunkują wykonanie poprzez konsumentów-turystów określonego zestawu zajęć czasu wolnego, składających się na formę ruchu turystycznego oraz dodatkowo bytowanieoprócz własnym gospodarstwem domowym.
|
|
