Pomaganie innym

Czy szczęście własnej rodziny i spersonalizowane chęci są najlepszą drogą do spełnienia? Czy może praca dla społeczności jest tym, do czego jesteśmy stworzeni. Wybór powinno się do Ciebie, rozjaśnienie tematu do mnie. Czy musimy pomagać innym? Są dwie alternatywy życia. Jedna, to życie dla siebie i spersonalizowanych najbliższych a druga to praca dla innych. 1szy wzorzec buduje coraz większe ego a drugi wzorzec - ego rozpuszcza. Radę innym jest niezmiernie potrzebna dla nas wszystkich, gdyż prawie każdy z nas musi narodzić się na nowo, jako autentyczny człowiek, przebudzony ze snu świadomości. Pęka wówczas pierścień ego, opuszczana jest skorupa lęku i wychodzi się na świat wolności i przebudzenia. Ci zaczynają się łączyć w grupy o tych samych wartościach i wspólnym celu. Ten piękny gest łączenia jest drogą wzniosłego celu, jakim jest odnalezienie nas samych. Pomaganie innym jest tak naprawdę pomocą dla siebie samego. Wszystko, co czynimy wysyłane jest w kosmos i wraca do nadawcy. O ile nic nie wysyłamy, to co ma do nas wrócić? To proste logiczne stwierdzenie, daje nam obraz rzeczywistości świata w którym żyjemy. Kobiety i mężczyźni samolubni nie dzielą się z nikim swoimi zasobami. Nie dzielą się wiedzą, którą posiadają ani dobrymi informacjami na zagadnienie przywracania zdrowia czy własnymi doświadczeniami. Wszystko posiadają dla siebie. Spójrzmy, co czyni Bóg. On tylko daje. Nie bierze nic, bo wszystko ma! Człowiek, który woli iść drogą do Boga nie może mieć „ego", które żyje dla siebie we własnej skorupie lęku. Gdy skorupa ego pęka, dopiero można wejść na właściwą drogę poznania rzeczywistości zewnętrznej. Wychodzi się jak kurczątko z jajka, by poznawać świat zewnętrzny i innych ludzi. W ten sposób produkuje się gromada istot sobie podobnych. Wszyscy ludzie żyjący wyłącznie dla siebie, są bez przerwy w tej samej skorupce jajka. Nie widzą innego świata, poza własnym wizją i uwięzieniem. Nie widzą też własnych braci, którzy czekają na uwolnienie. Nie wiedzą co czynią. Strach buduje skorupę ego i zacieśnia człowieka swoimi łańcuchami niewoli. Tylko prawdziwa miłość może rozpuścić lęk i połączyć się w jedność. Tak jak zmielone ziarna na mąkę, tworzą wspólny chleb, tak my kobiety i mężczyźni mamy być przemieleni, ugniecieni , a oprócz tego upieczeni żeby dosięgnąć trwałego zjednoczenia. Praca dla innych rozpuszcza ego, która analogicznie jak otręby z przemielenia, wydziela białą mąkę ze środka ziarna. Opakowanie, to skorupa „ego", która powinna służyć całości a nie oddzielać wszystko przez zaprojektowane formy. Forma ciała i tak kiedyś rozpadnie się i zostanie w świata z której powstała. Nie posiada potrzeby aby się zaskorupiać we własnym egoizmie i lęku. Wyjdźmy na zewnątrz i poznajmy świat , a ponadto naszych braci. Podzielmy się z nimi wiedzą i miłością. Dajmy im to, co dla nas najlepsze aby powstał nowy piękny świat autentycznych osób. Bądźmy podobni Aniołom, które w każdym momencie są gotowe pomagać istotom ludzkim. Białe Bractwo świata niechaj rozprzestrzenia się na tej pięknej planecie Ziemia. Niech nasz i ich wspólny połączy się cel. Ścieżka do Boga prowadzi przez świat Aniołów. Droga do piekła zamyka w skorupie lęku i swojego egoizmu. Właściwie każdy ma prawo i wolną wolę wybrać swoją drogę, która jemu odpowiada. „Niemniej jednak właściwie każdy twój wybór ma swój rezultat finalny" - tak mówi Zig Ziglar. Mając tę świadomość nie nieprosto odkryć właściwą drogę. Przebudzenie to wyjście ze skorupy ego i podążanie ku zmartwychwstaniu umysłu. Wiedza kosmicznej świadomości jest dalszym przewodnikiem. Nauczycielami są zastępy Aniołów. Posłuszeństwo i tolerancja jest wskaźnikiem edukacji ucznia kosmicznej świadomości.